Jak to wszystko spamiętać?

Poznawanie nowej religii wymaga przyswojenia sobie sporej ilości wiedzy. Zapewne masz już spisaną sporą listę książek i artykułów. Niektóre pojęcia mogą być dla ciebie zupełnie nowe (na przykład Athame). Może się też okazać, że Wiccanie inaczej definiują pewne znane ci już słowa („bóg” nie musi być jeden ani wszechmocny, „kapłan” nie pomaga ludziom, ale raczej bóstwom). Jakoś sobie z tym całym nawałem informacji trzeba poradzić w rozsądnym czasie, wydusić książki jak cytrynkę i wykorzystać rezultat.

Nie wystarczy oczywiście czytać; trzeba też wypróbowywać to, czego się właśnie dowiedziało. Dlatego radzę zabezpieczyć się z obu stron i prowadzić osobno notatki dotyczące teorii, a osobno dziennik śledzący wyniki praktycznego wykorzystania zdobytych wiadomości. Dobrym rozwiązaniem pozwalającym to wszystko zorganizować może okazać się segregator, do którego można swobodnie dodawać czyste kartki w potrzebnych miejscach i wstawiać kolorowe karty działowe.

Część teoretyczna będzie miała prawdopodobnie formę brudnopisu. Zmieścisz tam bazgroły, przemyślenia i pytania powstające podczas czytania. Kiedy zdobywasz informacje, staraj się przegryzać przez książkę czy stronę internetową systematycznie i cierpliwie, z każdego rozdziału wyciągając najważniejsze treści. Prowadzenie notatek pomaga w przetrawianiu i przyswajaniu tekstu. Przydać się może tutaj technika intensywnego czytania zapożyczona przeze mnie, żeby było śmieszniej, z książki „Wicca Covens” Judy Harrow:

  1. Zaczynając czytać nowy rozdział, spójrz najpierw na jego tytuł, a następnie szybko go przejrzyj, przekartkuj. Zastanów się: o czym to może być? Co może być w środku? Zapisz rezultat.
  2. Następnie przeczytaj ten rozdział dość szybko. Jeśli nie rozumiesz jakiegoś słowa, koniecznie wyszukaj je w glosariuszu (niektóre książki mają na końcu spis trudniejszych pojęć) lub słowniku. Znalezione słowa zapisz. Po zakończeniu czytania rozdziału pomyśl: o czym to ogólnie było? Jakie poruszono główne tematy? Staraj się chwilowo pominąć swoje opinie i wrażenia, a próbuj jedynie zrozumieć, co autor miał na myśli. Postaraj się tekst podsumować własnymi słowami. Zapisuj rezultaty.
  3. Przeczytaj rozdział dokładniej, akapit po akapicie, starając się dokładnie zrozumieć poszczególne zdania, wyrażenia, intencje. Rób notatki w punktach, tak, by spisać najważniejsze informacje, najlepiej też własnymi słowami. W ten sposób spiszesz streszczenie rozdziału.
  4. Po zakończeniu tej czynności zastanów się, jak informacje z przerabianego rozdziału mają się do rzeczy, których dowiedziałeś się na temat Wicca wcześniej? Czy są z nimi zgodne, a może sprzeczne, rozszerzają je jakoś? Jak mają się do twoich własnych doświadczeń? Czy zgadzasz się z poglądami, opiniami i rozumowaniem autora tekstu? Z jakich powodów? Zapisz to wszystko.
  5. Jakie ten tekst zrobił na tobie wrażenie? Czy poruszył cię emocjonalnie? Co najbardziej zapamiętałeś? Czy podczas jego czytania coś ci się skojarzyło, oświeciło, przypomniało, czy wpadł ci do głowy jakiś pomysł? Zapisz.
  6. Jeśli znasz opinie innych na temat tego tekstu, to jak się one mają do twoich? Zapisz.
  7. I wreszcie, czy ten tekst jest dla ciebie użyteczny? Czy pod jego wpływem zamierzasz coś zmienić, a jeśli tak, to co? W jaki sposób? Zapisz. Jeśli natrafisz na jakieś ćwiczenia, które postanowisz wypróbować, włóż w książkę zakładki albo je przepisz.

Więcej o skutecznym czytaniu można przeczytać na przykład na stronie How the Language Really Works: The Fundamentals of Critical Reading and Effective Writing (po polsku).

Część opisująca eksperymenty praktyczne zawierać będzie prawdopodobnie opisy ćwiczeń magicznych, rytuałów i czarów. Pamiętaj, żeby dodać notatki na temat ich skuteczności i przydatności – pamięć często szwankuje, papier nie. Zapisuj wszystkie rzeczy praktyczne, zarówno te, które weźmiesz z książek, jak i te, które wymyślisz. Warto pod każdym wpisem zostawiać trochę wolnego miejsca na przyszłe notatki i uzupełnienia. Jest to coś w rodzaju dziennika laboratoryjnego, dlatego możesz spróbować odnieść się do artykułów Guidelines for Keeping a Laboratory Record (po polsku) i How to Keep a Lab Notebook (po polsku). Oto punkty, które według mnie warto uwzględnić w pogańskim dzienniku dotyczącym eksperymentów:

  • Cel ćwiczenia
  • Wymagania co do czasu i miejsca wykonania
  • Ile mniej więcej trwa ćwiczenie
  • Potrzebne przybory i składniki
  • Opis ćwiczenia – krok po kroku
  • Źródło, z którego wziąłeś ćwiczenie
  • Komentarze dotyczące własnych doświadczeń łącznie z datami (można przez jakiś czas dodawać krótkie wpisy w stylu pamiętnika, dzień po dniu, zaczynając od momentu wykonania danego ćwiczenia lub rytuału)
Podziel się ze znajomymi: